گاهی اوقات یک میکس را در استودیو ضبط می کنید و صدای خوبی می دهد، از صدای بیس و کیک (Kick) گرفته تا صدای وکال ها، کاملاً صدای صاف و دلنشینی دارند. اما زمانی که موزیک را در ماشین پخش می کنید حس اندوه و غمگینی به شما دست میدهد.

چرا یک میکس خوب نمی شود؟

یک میکس را در یک جا گوش می دهید و لذت می برید اما همان را در یک جای دیگر انجام گوش می دهید حس بدی به شما دست می دهد. یکی از این موارد را می توان به سیستم پخش مرتبط دانست. یک سیستم می تواند صدا را تقویت کند (آمپلی فای کند) و یک سیستم از صدای بیس بکاهد. اگر دو دستگاه مانیت HS8 بدون Subwoofer‎ داشته باشید، اصلاً صدای بیس زیادی را نمی شنوید؛ اما اگر میکس را دز ماشین پخش کنید و در صندوق عقب دو دستگاه ووفر 12 اینچی داشته باشید و اکلایزر بیس را زیاد کنید قطعاً یک صدای بیس دار را می شنوید. در این مورد می توان گفت که صدای بیس را با مانیتورهای خود زیاد کرده اید و به همین دلیل است که در ماشین صدای بیس بیش از حد را می شنوید.

از طرفی یک قطعه موسیقی را می شنوید که با هردستگاه سازگار و است صدای بسیار زیبایی را به شما ارائه می دهد. باید بدانید این طور میکس ها را یک مستریگ کار حرفه ای انجام داده است. آیا به نظر شما این فرد جادو و جنبل کرده است؟ خیر. آیا او پیش بینی کرده است که شما موزیک را با چه دستگاهی گوش می دهید تا موزیک را بر اساس هم میکس کند؟ خیر. در این مقاله قصد داریم راه کارهای ساخت یک میکس خوب را به شما بگوییم.

1. انتخاب مانیتورینگ مناسب و یا بهبود آن

یکی از واظح ترین کارهایی که یک مسترینگ باید انجام دهد، بهینه کردن فضای استودیو هست. برای این کار می توانید از یک شخص متخصص کمک بگیرید. لازم به ذکر است شما با یک مانیتور که صدای صاف و یک نواختی دارد و دارای ساب ووفر هست، می توانید شروع کنید و نیاز به خرید مانیتورهای گران قیمت نیست.

مهم ترین عامل یک استودیو، اتاق است. اگر قصد دارید یک اتاق کوچک را با تجهیزات بسیار ارزان و کیفیت پائین مجهز کنید، به هیچ عنوان نمی توانید همانند صدایی که در استودیوهای حرفه ای و آکوستیک ضبط می شود داشته باشید. شما می توانید با هزینه پائینی اتاق خود را آکوستیک کنید، کار سختی نیست. جذب کننده های صدا را در قسمت هایی از اتاق که باعث انعکاس زیاد صدا می شود می توان کمک زیادی به شما کند. با این کار می توانید تفاوت زیادی را در دقت مانیتورینگ ها اعمال کنید.

دلیل گفتن این نکته به این دلیل است که بعضی افراد نمی دانند که اتاق بخش مهمی از کار است. اگر برای تان مهم است می توانید از فوم های Auralex یا استفاده از صندلی و مقداری صفحه MDF بای آکوستیک کردن استفاده کنید. اما اگر یک فضای آکوستیک حرفه ای تر می خواهید بهتر از از پنل های فایرگلاس با کیفیت استفاده کنید تا تفاوت را احساس کنید.

2. استفاده از مانیتور رفرنس

بهتر است دو عدد اسپیکر رفرنس را برای چک کردن میکس هایتان در کنار مانیتور اصلی داشته باشید. این اسپیرکرها هرچیزی می توانند باشند، از اسپیکرهای بزرگ با فرکانس های بیس برجسته گرفته تا اسپیکرهای کوچکی که بر روی میدرنج تمرکز دارند. حتی می توانید از یک هدفون استفاده کنید (اگر اتاقتان آکوستک نیست، استفاده از هدفون کمک زیادی به شما می کند). در کل منظور از این کار این است که یک سیستم دیگیری برای گوش دادن به میکس هایتان داشته باشید تا بتوانید از زاویه های دیگر آن را گوش دهید.

این کار به شما یک چشم انداز می دهد که کارهایتان در سیستم های دیگر چه صدای می دهند. اگر فضای تان کوچک است احتمالاً نمی توانید درایورهای 15 اینچی را روی دیوار نصب کنید، در این صورت بهتر از است از سیستم دیگر مانند بلندگوهای کوچک بدون ساب ووفر یا هدفون استفاده کنید.

3. از سیستم تان آگاهی داشته باشید

اگر مجهزترین و گران ترین استودیوهای ضبط صدا را در نظر بگیرید، باز هم نقص هایی دارند، اما برای ساخت میکس باید به صدای آن ها عادت کنید. تفاوت آن ها در این است که عادن کردن به صدای این تجهیزات راحت تر است. قطعاتی که دارای میکس و بالانس هستند را بشناسید و آن ها را بررسی کنید، همچنین سیستم مانیتورینگ تان را بندازید.

شما می توانید میکس هایتان را با سیستم خودتان گوش دهید و سپس همان میکس را با یک سیستم دیگر مثلاً در خانه دوست تان گش دهید و تفاوت هایش را پیدا کنید. این کار به شما کمک می کند تا با شناخت تفاوت ها بتوانید یک میکس بهتر را انجام دهید. اما در حقیقت این کار نیاز به آزمون و خطای زیادی دارد و راه دیگری برای آن نیست. این نکته را هم به یاد داشته باشید اپر پشتکار داشته باشید در محیط های غیرحرفه ای هم می توانید میکس های خوبی تولید کنید.

4. میکس را برای رفرنس فیلتر کنید

یکی از ترفندهای جالبی که برای مانیتورکردن محدوده فرکانس مشخصی از میکس ها می توانید به کار ببرید، قراردادن فیلتر روی خروجی مستر است. به عناون مثلا وقتی در اتمام کار هستید می توانید از فیلتر Low Pass را روی فرکانس 250 هرتز بگذارید که در این حالت تمرکز روی محدوده بیس بیشتر است. با تنظیم کردن این محدوده، المان ها مقداری واضح تر می شوند. همین کار را می توانید با یک فیلتر High Pass روی فرکانس 4 کیلوهرتز که مناسب فرکانس های بالا و یک فیلتر Band Pass روی فرکانس 250 تا 4 کیلوهرتز که برای میدرنج مناسب است انجام دهید. همچنین می توانید شیب 12 دسی بل / اکتاو را برای فیلتر باندهایتان بکار ببرید. با حذف فرکانس هایی که به آن ها نیاز ندارید، می توانید صدای حیرت انگیز را بشنوید.

5. از Subtractive EQ به طور درست  مناسب استفاده کنید

اکثراً بخاطر دو مرحله است که میکس ها در سیستم های دیگر صدای خوبی ندارند. اولین مورد حالت کلی آن است، به عنوان مثال در میکس، بیس کم است و ولوم آن را زیاد می کنید و یا صدای تریبل زیاد به گوش می رسد و شما آن را کم می کنید. در مرحله دیگر می توان به بخش های پر جزئیات طیف های فرکانسی اشاره کرد. به عنوان مثال فرکانس 240 هرتز بیشتر از حد خود تشدید شده و شما تلاش می کنید که انرژی قسمت پائین میدرنج را کم کنید. یا مثلاً محدوده بیس آنطور که باید در میکس شنیده شود، نمی شود و شما صدای بیس را طوری تنظیم می کنید که انرژی مناسبی به ساب ووفر بدهد.

این موضوع باعث شناخت کاراکترهای صدای اتاق می شود. باید بدانید چه مواردی باید حذف شود و یا چه مواردی اهمیت بالایی در یک میکس دارد. این کار به شما منم می کند در پس از ساخت میکس، میکس ها در سیستم های دیگر صدای بهتری بدهند. امکان دارد یک صدا مانند یک زنگ خفیف، در یک سیستم شنیده نشود ولی در یک سیستم دیگر کاملاً شنیده شود. از بین بردن تُن هایی که به آن ها نیاز ندارید باعث می شود میکس تان در دستگاه های دیگر صدای خوبی بدهد، اما از طرفی باعث از بین رفتن زیبایی و طراوت صدا می شود. پس باید از Subtractive EQ به طور مناسب و حرفه ای استفاده کنید.

اگر این کار را به درستی انجام دهید، به آسانی می توان میکس هایی ساخت که در انواع دستگاه ها صدای خوبی پخش کند. اگر هیچ راه دیگری نداشتید می توانید تُن هایی که شدت زیادی دارند را شناسایی کنید. با Boost کردن یک باند بازیک اکولایزری و یک VU Meter  می توانید این کار را انجام دهید. باند اکولایزری را در طول طیف فرکانسی حرکت دهید و سعی کنید فهمید چه فرکانس هایی باعث پرش یو وی متر می شود، این نوع پرش ها نمایش دهنده انباشته شدن فرکانس ها در آن محدوده است. اما باید بگوییم که انباشت فرکانس ها چیز بدی نیست، بلکه بخشی از بدنه موسیقی است، پس بهتر است از هدف تصمیماتی که میگیرید آگاهی داشته باشید.

کلیدی ترین نکته ای که باید بگوییم این است که باید از صدا درک صدای داشته باشید. از همان ابتدا باید کاری کرد که درک تان از صدا تا حد زیادی دقیق و زیاد شود. هرچیزی که باعث می شود تا از یک زاویه دیگر به میکس نگاه کنید و صدایش را از زاویه های دیگری بشوید، شما را به این هدف نزدیک تر می کند.

و در آخر بهترین راه ممکن برای اینکه مطمئن شوید که میکس هایتان در سیستم های دیگر صدای خوبی می دهند یا نه، همکاری یا استخدام یک مهندس مسترینگ است؛ زیرا یک متخصص مسترینگ با توجه به علم، مهارت و تجربه ای که دارد از زاویه ای دیگر به میکس ها نگاه می کند و درصد خطاهای میکس را به پائین ترین حد ممکن می رساند. اما این مورد تنها راه شما نیست!

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *